Şimdiki Zaman: Güneş Özgeç

Şarkılarında alternatif pop unsurları, yaylılar ve minimal elektronik dokulara yer veren müzisyen, besteci, aranjör ve prodüktör Güneş Özgeç, 2024 tarihli ilk albümü Kertenkele Kraliçe’nin Zamansız Masalları sonrasında üretimlerini sürdürüyor. Yakın zamanda Kalben’in Kayıp Aşıklar Ülkesi albümündeki yedi şarkının aranjman ve prodüksiyonunda imzası bulunan, keman ve viyolasıyla da kayıtlara eşlik eden Özgeç’in Nisan 2026’da yayımladığı teklisi “Üzdü”; ilk anda hissedilip bir kenara itilen şüphelerin sonradan haklı çıkması hâlini hafif bir ironi ile kurcalıyor. Güneş Özgeç, Şimdiki Zaman köşemize konuk oldu; hem son teklisi “Üzdü”nün ardındakileri anlattı hem de yaklaşan diğer şarkılarına dair bazı ipuçları verdi. “Üzdü” isimli şarkının ortaya çıkma, yazılma hikâyesini bizle paylaşabilir misin? Şarkıların tek bir hikâyesi olduğunu düşünmüyorum, dinleyicide bulduğu karşılık bambaşka olabiliyor. Bu yüzden onları açıklamaktan hep biraz çekinirim, büyüyü bozmak istemem. Gerçi “Üzdü”nün sözleri diğer şarkılarıma göre çok daha direkt ama yine de beni şaşırtan yorumlar aldım, çünkü sonuçta herkes kendi dünyasından dinliyor. Şarkının kinayeli, kendisiyle dalga geçen bir tarafı var. Esas olarak, uzun yıllardır hayatımda olan biriyle kurduğum ilişkinin zaman içinde nasıl dengesini kaybettiğini fark etmemle ilgili. Bir taraf taviz verdikçe diğer taraf kendi alanını iyice genişletebiliyor. Ve son damla dediğimiz şey de aslında baştan beri belli olan ama çeşitli sebeplerle kulak asmadığımız sorunları görünür kılıyor. “Üzdü” de bunun şarkısı. Romantik ilişkilerde, arkadaşlıkta, ailede ve iş hayatında benzer döngüler yaşanabiliyor. Bu süreçte benim için en ilginci, yaşadığım sarsıcı deneyimi neredeyse hiç beklemeden şarkıya dönüştürmek, bunu yaparken de kendime dışardan bakabilmek ve olayın absürtlüğüyle dalga geçmek oldu. Kendimi bu şekilde iyileştirdim. Bu şarkı hangi sorunun / soruların peşinden gitti? Cevap bulabildi mi? Benim için şarkılar bir hissi taşıyor. Soruların cevapları zamanla değişse de bir şarkının bıraktığı his kolay kolay değişmiyor. 2026’nın şimdiye kadar seni en çok meşgul eden duygusu neydi? Bu kayda sızdı mı? Nasıl? 2026’nın ilk yarısı benim için sürekli bir koşturma ve bir yerlere yetişmeye çalışmakla geçti. Bir yandan prodüktör ve aranjör olarak çalıştığım Kalben albümünü bitiriyor, bir yandan da birlikte sahneye çıktığımız konserlere hazırlanıyorduk. Ardından turneler başladı. Özel hayatımda da ailevi sıkışıklıklar vardı. Dönüp bakınca bu parçayı ve henüz yayımlanmamış diğer şarkılarımı ne ara, nasıl yaptım diye ben de şaşırıyorum. Aslında en çok da yollarda ürettim. Hatta sıradaki şarkılardan biri de yolda olmakla ilgili. Sanırım şarkılar benim nefes alma alanlarımdı. Bu koşturmanın içinde bana en iyi gelen şey arkadaşlarımla geçirdiğim zamanlar oldu. Üretkenliği saymıyorum; üretmek zaten benim için bir iyileşme biçimi. Sanırım bütün bunlar da bir şekilde kayda sızmıştır. Lokal sahnede son dönemde seni heyecanlandıran üretimler, müzisyenler ya da sahne deneyimleri oldu mu? Arda Umurhan’ın bir reel’ını görüp çok etkilenmiştim. Sonra tanıştık, birkaç kez birlikte çalma fırsatımız da oldu. Hem müzisyenliğine hem de kendisine hayranım. Manifestival’e gittim. Çok eğlenceli olacağını tahmin ediyordum ama beni kitle de çok etkiledi. 7’den 70’e herkesin aynı coşkuyla eğlenebildiğini görmek çok güzeldi. Bu aralar çok yol yapıyorum, arabada en çok dönen albümlerden biri de Cheap Genes – FFFFFELAKET.