Ne dinlesek?: Haruomi Hosono, Ezra Collective ve haftanın diğer yeni müzikleri

Bu hafta dikkat kesildiğimiz yeni müzikler: Haruomi Hosono, Ezra Collective, The Black Dog, Ibibio Sound Machine, This Is Lorelei, Balina, Party Dozen, Eiafuawn, Sylvan Esso, Eerie Enterprise, Güneş Özgeç, Bonobo, Shygirl, Palmiyeler ve dahası. Taze yayımlanmış albüm ve teklilerden hazırladığımız güncellenen çalma listemiz de burada. 79 yaşındaki Haruomi Hosono, Yours Sincerely’de sanki onlarca farklı uca uzanan kariyerinin farklı dönemlerini aynı masaya oturtuyor. “Rojiura (Walking Vibration)”ın ağır ağır esneyen ritminden “Anemo Wheel”in mekanik tekrarlarına uzanan akış, müzisyenin yıllardır ayrıksı estetikler arasında yaptığı gezintileri küçük ölçekli şarkılara sığdırıyor. Ne mutlu ki Hosono hâlâ bir sesin yanına beklenmedik başka bir ses koymanın keyfiyle meşgul. Albümün adı da başkasının kederine ve sevincine ortak olmayı birlikte içeren Japonca omoiyari kavramına bir karşılık. C.K. Dört dakikayı dolu dolu yaşatarak motorik olduğu kadar sarsıntılı bir yolculuğa çıkaran bu banger, 6 Kasım tarihli 21 Bum Salute için bizleri daha da sabırsızlandırmaya yetti. Sydney çıkışlı çiftin hacimli davul atakları, tok riffler ve korna mı siren mi gibi tınladığı anlaşılmayan fakat sonra nasılsa kendini açık eden saksafon çığlıklarıyla doldurduğu parça sizi ayıltmazsa, daha ne ayıltır bilemiyoruz. İkilinin absürt sihir numaraları, hipnoz, cüzi miktarda orta parmak ve kişisel-gelişim-ama-aslında-tarikat tuzağı içerikli klipleri için hemen şuradan devam. Z.N.G. Hollandalı prodüktör upsammy ve İtalyan prodüktör Piezo’nun yeni ortaklığı Eerie Enterprise, işe iki günlük bir stüdyo buluşmasıyla başlamış; “Places Remember Events” ise o çalışmayı takip eden bir buçuk yıllık mesainin ilk meyvesi. Saydam synth tonları ve seyrek bas darbeleri, ilk bakışta epey tanıdık bir electronica dilini anımsatsa da parça aynı yerde uzun süre kalmıyor; ritmik kaymalar, melodiyi hep başka açılarla yakalıyor. upsammy’nin Valentina Magaletti’yle kaydettiği Seismo’nun canlı perküsyonla elektronik ses arasındaki sınırı belirsizleştiren yaklaşımından sonra, Piezo’yla kurduğu bu yeni hat da merak uyandırıcı. C.K. Duster grubunun Clay Parton’ının solo projesi Eiafuawn çıkış albümü Birds In The Ground’un 20. yılında sürpriz bir kısaçalar yayımladı. Parton’dan artık daha fazla yeni müzik gelir mi gelmez mi, emin değilken Endless Body mükemmel bir geri dönüş oldu doğrusu. Müzisyenin solo işlerindeki bir daha güneş doğmayacakmış gibi hissettiren karanlık, bu EP’ye de sızmış. Parton, Birds In The Ground’daki dört kanallı teybi artık bir kenara bırakmış ve ses dünyası eskisi kadar lo-fi değil. EP’yi başlattığınızda bilmediğimiz bir zamana özlem ve geçmeyecek bir üzüntünün içinize ilmek ilmek işlenmesine hazır olun. E.Ö. Frozen Clouds, ocak ayında yayımlanan Kal albümünü kapatan “Yalanmış”a henüz son sözünü söylememiş. UZUM3 ve tan’ın katıldığı ilk kayıttaki vokal paylaşımı, “Yalanmış 2”de yerini grubun kendi içindeki kalabalığa bırakırken şarkının elektronik ayrıntıları da daha sert bir çerçeveye taşınmış. Grubun emo ve metalcore’dan devraldığı duygusal basınç, biriken bir öfkeyle dinleyene yansıyor. M.T. Dans etmek, modern dünyada hareketin tekdüzeleştiği bedenlerimizi canlandırmada ve zihnimizde kapalı tuttuğumuz düşünce parçalarını açığa çıkararak, içinizden ne geliyorsa o şekilde dışavurmada yardımcımız denilebilir. Londra merkezli Ibibio Sound Machine ise yeni albümünde tam bu dans etme içgüdümüzü öyle güzel şekilde ele geçiriyor ki kendinizi Afrobeat, funk ve disko-vari sesler içerisinde neşe ve coşkuyla bulmamanız söz konusu değil. Eno Williams’ın İngilizce ve Ibibio dilindeki vokalleri ve ansızın dünyayı daha renkli bir yer hâline getiren karakterinin de payı büyük. Ş.Ö. Müzisyen, besteci, aranjör ve prodüktör Güneş Özgeç’in bir Ankara gecesinden aldığı ilhamla yazdığı “Yüklerim Otelde (✦ simlerimi geceye saçtım ✦)” isimli teklisi, elektronik dokunuşlarıyla hafif bir hava yaratıyor ama ışıltısını da asla bırakmıyor. Belki kaybolduğunuz, belki de kendinizi bulduğunuz bir ânı hatırlatabilecek parça, sanki hiçbir şey yaşanmamış gibi de hissettiriyor: “Başka şehir, başka sesler, bir daha hiç görmeyeceğim başka yüzler, ne ben varım ne burdayım.” Ş.Ö. Shygirl bir süredir dans pistinden çıkmaya niyetli olduğunun sinyallerini veriyordu ama “Lucky[Hymn]” bu niyetin şimdiye kadarki en net hâli olabilir. 6 Kasım’a tarihlenen ikinci albümü Swallow!’dan gelen yeni tekli, kıpır kıpır kulüp ritimlerinin yerine puslu trip-hop dokuları, akustik gitarlar ve katman katman vokaller yerleştiriyor. Elektronik detaylar hâlâ etrafta parlayıp sönüyor ama Shygirl bu kez terli bir gecenin ortasından çok 90’ların sonundan kalma karanlık ve romantik bir filmin jeneriğine yakın duruyor. Karma Kid ve Casey MQ prodüktörlüğündeki Swallow!’ı bir “yeniden tanışma” olarak tarif etmiş müzisyen. D.U. Amelia Meath ve Nick Sanborn ikilisinden oluşan Sylvan Esso’nun yeni albümü, biraz yapmamayı seçtikleri üzerinden kendi şeklini alıyor ve nihayetind bir kalıba sığmıyor gibi. Mesela koleksiyonda Sanborn ile birlikte altı farklı davulcunun yanı sıra canlı gitar, piyano gibi çeşitli enstrümanlar karşımıza çıkıyor. Doğaçlamalarla dolu yapısı, içinde bulunduğumuz kaygılar dünyasını, büyük gülüşmelerimizi, unutulmayan aşkları ele alırken; ne bir kontrol duygusu ne bir düzen gereklilği duymadan tek nefeste akıp gidiyor. Bir kurtarıcı misyonu yok, sadece acıyla beraber hayatta kalma biçimlerimizle oynuyor. Ş.Ö. Melbourne, Avustralya’dan yeni bir alternatif folk atağı. Empress isimli R&B, soul kolektifiyle adını duyuran Stella Dunai’nin 2027 başında yayımlanması beklenen ilk albümü Nothing to Be Scared Of’un üçüncü teklisi; koşturan bir davulun üzerine ustaca kotarılmış arpej temelli rifflerden oluşuyor. Müzisyenin ilhamını aldığı isimler Laura Marling ve Adrienne Lenker oldukça, belki de gerekenden fazla, yakın referanslar olarak verilebilir ama Dunai’nin kendine özgü bir “genç” enerjisi de olduğunu yadsıyamayız. Başlangıç olarak duyduklarımızdan memnunuz, gerisini de merak ediyoruz. U.Ç. The Black Dog elektronik müzik sevenlerin 90’ların başından beri duyduğu ve bildiği bir isim. Kariyerlerinin başlarında özellikle Warp Records’tan çıkardıkları işlerle parlayan ekip çeşitli eleman değişikliklerinden sonra son hâliyle Martin ve Richard Dust kardeşlerden oluşmakta. Bu sene içindeki üçüncü albümü olan Psychick Youth ile bir kez daha karşımıza çıkan grup, bu aralar oldukça yoğun bir şekilde üretmeye devam ediyor. İlginç ama hâlâ çok iyi bir şekilde bunu becerebiliyorlar çünkü bilirsiniz ki bu kadar eski ve önemli grupların hayatlarını bu kadar uzun süre sürdürmelerinin de ötesinde bunu yaparken müzikaliteyi devam ettirmeleri oldukça zor bir durumdur. The Black Dog sadece bunlarla yetinmeyip üstüne bile koymaya devam etti bana sorarsanız. Özellikle ambient sevenleri çok mutlu edecek albüm çeşitli melodik drone ve tekrarlardan oluşuyor. Zaman zaman hafif ritimler ve baslar da minik minik altta müziği şekillendiren ögeler olarak karşımıza çıksa da albüm epey bir sakin. Looplar ve uçuşan vokal sampleları içinde güzelce kaybolup sonbaharın gelişini kucaklayabilirsiniz. K.A. Ganser’in yeni teklisi “Futuretripping”, tekrarlayan bas yürüyüşleri ve katman katman yükselen gitarlarıyla bir girdabın içine alıyor dinleyeni. Şarkı başından sonuna kadar huzursuz bir döngünün içinde ilerlerken vokaller de bu histen etkilenmiş hâlde. Şarkının çıkış noktası, grubun Bikini Kill’le çıkacağı turne öncesinde “biraz daha fazla zamana sahip olabilmek için zamanı kandırmak” fikri olmuş. Tahmin edeceğiniz gibi “Futuretripping” ismi de buradan gelmiş. “Yarından biraz daha fazla bugün çalmak” fikri, şarkının kendi içinde çözümlenen ve sürekli hareket hâlindeki yapısında karşılığını bulmuş. T.Ö. Jozef Van Wissem ve Jim Jarmusch, ortaklıklarına iki albüm birden eklemeye hazırlanıyor. 6 Kasım’da yayımlanacak Bocca di Lupo ve Mouth of the Wolf öncesinde gelen “Never Like You Said”de ikiliye Courtney Barnett eşlik ediyor. Bologna’daki Fonoprint Studios’da ka