Jesse Eisenberg, 'The Debut' İçin Şarkı Yazımını, Zuckerberg'i ve 'Now You See Me 4'ü Anlatıyor

Topluluk tiyatrosu aracılığıyla hayata yeni bir başlangıç yapan orta yaşlı bir anneyi konu alan 'The Debut', pek de otobiyografik durmuyor. Ancak yazar-yönetmen Jesse Eisenberg, filmin en kişisel eserlerinden biri olduğunda ısrar ediyor. Yaklaşan müzikal dramedi hakkında, "Filmi Julianne Moore için yazdım ama kendi deneyimlerimle ilgili," diyor. Film, genç Eisenberg'in sahneyi ilk keşfettiği yer ve zaman olan 1990'ların New Jersey'sinde geçiyor. "Onu sevdim ve ondan çok korktum. Kendimi rahat hissettiğim tek yerdi ve aynı zamanda beni en çok korkutan yerdi… Tek istediğim, her gece şarkı söylemek zorunda kalmadan yine de para kazanabileceğim 'Les Mis'de yedek oyuncu olmaktı." Bu yılın ilerleyen zamanlarında A24 tarafından yayınlanacak ve büyük bir sonbahar festivalinde gösterime girmesi beklenen 'The Debut', 'Waiting for Guffman'ın sevecen sahne arkası absürtlüğünü, 'Black Swan'ın psikolojik çöküşüyle harmanlıyor. TheWrap'e konuşan Eisenberg, "Sanki Catherine O'Hara'nın karakteri gerçekten sinir krizi geçiriyormuş gibi," diyor. "'Waiting for Guffman'ı severek büyüdüm ama aynı zamanda oyuncu olarak da eğitim aldım ve tiyatro yaparken gerçekten dağılan birini görmeyi çok isterdim, ki bu tam olarak benim başıma gelen şeydi." Karakterlerin kendiliğinden şarkı söylemeye başladığı geleneksel bir müzikalden ziyade (ki "bence film stüdyosu bundan memnundu," diye sırıtıyor), film, açılış gecesine giden sahne arkası çekişmeleri ve duraksayan provaları konu alıyor. Hayatı boyunca müzikal-komedi hayranı olan Eisenberg, 1995 yılında Teaneck'te prömiyer yapan, Joe DiPietro'nun New Jersey kökenli bir başka sahne hiti olan 'I Love You, You’re Perfect, Now Change'den esinlenerek kurgusal revü 'Nosy Neighbors' için 10 orijinal şarkı yazdı. Kesimi atlatan dokuz şarkı hakkında, "Şimdi hepsi kesildi," diyor. "Bir filmi kurgularken ilk elden çıkarılan şey, prova odasında uzun şarkılar söyleyen karakterlerdir – bu, olay örgüsünü ilerletmez ve ben kendi işlerime karşı çok titiz değilim. Bu yüzden onu kısaltırsınız ve kısaltırsınız. Dokuz şarkıdan birini sadece dört saniye duyarsınız." Yine de Eisenberg, bu materyalin kaybolmasına izin vermeye hazır değil. Emile Mosseri'nin müziğiyle bestelenen şarkılar, belki de bağımsız bir oyuncu kadrosu albümü olarak ikinci bir hayat bulabilir. Eisenberg, Başkanlık Ödülü'nü aldığı Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali'nde konuşuyordu. Cumartesi günkü törenin ardından, kariyerini kapsayan bir sohbete oturdu ve Mark Zuckerberg'i 'The Social Reckoning' filminde oynamayı neden reddettiğini yineledi: "Artık onunla ilişkilendirilmek istemiyorum çünkü bu karşılaştırmayı gerçekten sevmiyorum." Ancak Pazar günkü bir yuvarlak masa toplantısında, başka bir rolü yeniden canlandırma fikriyle parladı – 'Roger Dodger'ın devamı, zira 42 yaşındaki oyuncu şimdi orijinal filmdeki Campbell Scott'tan bile daha yaşlı. Manhattan'ı dolaşarak kız tavlamaya çalışan beceriksiz bir genç ile çapkın akıl hocasını konu alan 2002 yapımı ilk filmi hakkında, "Bunu her zaman düşünüyorum," diyor. "Campbell gerçek bir yetişkin gibi görünüyordu ve ben hala 18 yaşında bir çocuk gibi hissediyorum. Yönetmen Dylan Kidd'e gerçekten bu fikri sunmalıyım!" Ve oyuncu, başka bir biyografik filme de pek karşı değil; uzun süredir San Antonio Spurs koçu olan Gregg Popovich'e karşı oldukça beklenmedik bir tutku beslediğini ortaya koyuyor. Eisenberg, "Onu gezegendeki en büyüleyici insan olarak görüyorum," diye açıklıyor. "İşte bazen ağlayan ve Amerika'nın içinde bulunduğu durumu anlatan bu sert koç, aynı zamanda gazetecilere karşı çok acımasız olabilen korkutucu bir figür. Böyle insanlar büyüleyicidir çünkü bir yandan çok kötü niyetli olarak bilinirler, diğer yandan ise bu kadar hassas kalplidirler." Yine de Eisenberg, bir teklif için nefesini tutmuyor. "Bir basketbol koçu olarak seçilme listesinde çok alt sıralarda olacağımı düşünüyorum," diye gülüyor. Ancak kaderin cilvesi, Eisenberg'in başka bir hayalindeki rolü var – ve bu rol olağanüstü derecede ulaşılabilir görünüyor. Tamamen samimiyetle, "Dürüst olmak gerekirse, 'Now You See Me 4'ü her şeyden çok yapmak isterim," diyor. "O rolü oynarken hiç bu kadar mutlu hissetmemiştim. Normalde depresif insanları oynarım, bu da beni depresif yapar, ancak o kendinden emin, kibirli sihirbazı oynarken her gün 'Bu harikaydı' diye düşünerek ayrılıyorum. Dik durabildiğim ve daha güzel bir kıyafet giyebildiğim tek karakter o. Benim en mutlu olduğum yer orası."