Estrella Morente, şarkılarını ödünç aldığı kadınlarla İş Sanat’ta
— Kaynak: Bant Mag
Estrella Morente, 13 yıl sonra İş Sanat’a dönüyor. Nina Simone’dan Mina’ya uzanan konser repertuvarı ve müzisyenin diskografisinden satır başları mercek altında.
Estrella Morente, 27 Ocak 2027’de İş Kuleleri Salonu’nda gerçekleşecek konserle 13 yıl sonra yeniden İş Sanat sahnesinde. Flamenko ve çağdaş cazdan beslenen yorumlardan bir seçki dinleyeceğimiz konser öncesinde müzisyenin albümlerinde kimlerle buluştuğunu ve hangi şarkıları sahiplendiğini masaya yatırıyoruz. Estrella Morente’nin İş Sanat konseri için biletler burada. Granada doğumlu müzisyen Estrella Morente, çocukluğundan beri içinde yetiştiği flamenko geleneğini caz ve klasik müzikle buluşturan yorumlarıyla tanınıyor. “Çocukluğundan beri” kısmını biraz açmak gerekirse: Babası şarkıcı Enrique Morente, annesi dansçı Aurora Carbonell; kendisi de henüz yedi yaşındayken usta gitarist Sabicas eşliğinde şarkılar söylüyor. Babasının grubu Lagartija Nick’in Leonard Cohen’in “First We Take Manhattan” parçasına İspanyolca yaptığı cover için mikrofon başına geçtiğinde de 16 yaşında. Prodüktörlüğünü babasının üstlendiği 2001 tarihli ilk albümü Mi cante y un poema, geleneksel şarkılar ve flamenkonun farklı ritmik biçimlerini genç müzisyenin yorumlarıyla buluşturuyor. Bir bölümü Granada’nın Sacromonte mağaralarında kaydedilen albümde, aile üyelerinin eşlikleri ve el çırpmaları müziğin birlikte icra edilme geleneğini devam ettiren bir unsur. Alfredo Lagos ve Juan Habichuela gibi gitaristlerin katkılarıyla şekillenen repertuvarın en büyük yankı uyandıran parçalarından “En lo alto del cerro (Tangos)” vokallerde annesi Aurora Carbonell’in ve kız kardeşi Soleá Morente’nin de seslerini duyduğumuz bir kayıt. Morente, ilk albümüyle 2002 Premios de la Música’da En İyi Flamenko Albümü ödülüne uzanıyor. 2006’da Pedro Almodóvar’ın Volver filminde Penélope Cruz’un şarkı söylediği sahnede duyduğumuz ses de Morente’ye ait. Carlos Gardel ve Alfredo Le Pera imzalı tangoya getirdiği yorum, aynı yıl yayımlanan üçüncü albümü Mujeres’te de yer alıyor. Yine babasının prodüktörlüğünde hazırlanan albüm, Morente’nin ilham aldığı kadınlara adadığı 13 parçadan oluşuyor. La Niña de los Peines ve Carmen Linares gibi flamenko yorumcularının yanı sıra Chavela Vargas ve Nina Simone da bu müzikal teşekkürün muhatapları arasında. “La noche de mi amor” ile Vargas’ı anan Morente, Jacques Brel’in “Ne me quitte pas”sını ise Simone’a ithafen yorumluyor; “Volver”i adadığı isim de filmde sesini paylaştığı Penélope Cruz. Mujeres’ten altı yıl sonra gelen Autorretrato (2012), Morente’nin babasıyla birlikte çalışmaya başladığı, ancak onun 2010’daki ölümünün ardından tamamlayabildiği bir albüm. Kapağında da baba – kızın Madrid’deki Teatro Español’un kulisinde çekilmiş bir fotoğrafı var. Adı “otoportre” anlamına gelen bu dördüncü kayıtta, Paco de Lucía ve Tomatito gibi flamenko gitaristlerinin yanı sıra Pat Metheny ve Michael Nyman da müzisyene eşlik ediyor. Tomatito’yu anmışken, İspanyol gitaristin 21 Nisan’da Michel Camilo ile İş Sanat’a konuk olacağını da not düşelim, meraklıları için detaylar burada. “Seguirillas de la verdad”da Paco de Lucía’nın gitarı Morente’ye eşlik ederken, “Find Me in Your Dreams”te Metheny’yle buluşuyoruz. Nyman’ın katkıları ise “Pregón de las moras” ve “Le di a la caza alcance” parçalarında duyulabilir. Farklı müzikal yaklaşımlara açılan 15 parçalık albümün kapanışında, baba ve kızın seslerini bir araya getiren “Adagio” yer almakta. Morente’nin 2014’teki İş Sanat konserine bu albümün turnesi kapsamında geldiğini de hatırlatalım. 2014 tarihli Amar en paz’da Morente’ye bu kez gitarda Niño Josele eşlik ediyor. Fernando Trueba’nın prodüktörlüğünde hazırlanan albüm, Brezilya müziğinin farklı dönemlerinden şarkıları İspanyolca yorumlarla bir araya getiriyor. Antônio Carlos Jobim ve Milton Nascimento gibi bestecilerin eserlerini içeren koleksiyonun şarkı seçimini de Trueba üstlenmiş. İki yıl sonra yayımlanan Encuentro’da ise Morente’yi piyanist Javier Perianes’le birlikte dinliyoruz. Manuel de Falla’nın Siete canciones populares españolas eserinin yanı sıra Federico García Lorca’nın derleyip düzenlediği halk şarkılarını içeren kayıt, müzisyenin flamenko yorumculuğunu klasik piyano eşliğiyle buluşturuyor. Copla (2019), babasıyla yıllar önce üzerinde çalışmaya başladığı bir fikrin devamı. Isidro Muñoz’un prodüktörlüğünü üstlendiği albümde, İspanyol şarkı geleneği copla ile özdeşleşen klasikleri Endülüs’ün yerel bandolarından ilham alan düzenlemelerle yorumluyor. Leo’da (2021) ise geleneksel flamenko biçimlerinin yanına elektronik öğeler de ekleniyor. Rafael Riqueni’yle ortak albümü Estrella & Rafael (2023), enteresan bir kayıt hikâyesine sahip. Riqueni’nin cezasını çektiği Sevilla I Cezaevi’ndeki buluşmaları, diğer mahkûmlar için verdikleri bir konsere ve ardından bu canlı albüme dönüşüyor. 13 yıl sonra yeniden İstanbul’da dinleyeceğimiz Estrella Morente, 2025 sonunda De Estrella a Estrellas adlı projesinin prömiyerini yaptı. Projenin albümünden dinlemeye açılan ilk parça “Despreciar al amor”, Mina’nın İtalyanca söylediği “Buttare l’amore”un İspanyolca uyarlaması. 6 Kasım’da yayımlanan ikinci tekli “Cuenta conmigo”da ise Luis Salinas’ın da yorumladığı şarkıyı flamenko ve cazı buluşturan bir düzenlemeyle seslendiriyor.